گاهی چو نقش لام خمیده چنبری

آن چهره آتشست تو دود آتشی

وان روی مجمرست تو عود مجمری

گاهی به شکل میم برگشته حلقه ای

این خود ضرور نیست کز وصف تو قلم

خود عطسه می زند از بس معطری

تو درخور منی من درخور تو زانک