افزونی از هزار چون نیک بنگری

طرزی دگر شنو تا گویمت عیان

از سلک شعر نه از راه ساحری

تو یک تنی به ذات لیک از ره صفات

هست آن هزار یک وین نیست جای شک

الفاظ مشترک آن به که بستری

من نیز یک تنم لیکن همی کنم