رونق دین جعفری گرچه به تیغ داده ای

طبع همیمت از همم رشک سحاب آذری

مهره بخت درکفت داو به روی داوکش

تا ببری به دس خون داو فلک به شثدری

لیک ز بذل برده یی رونق جود جعفری

مهر ز شر م رای تو از عرق جبین شود

غرقه به بحر چارمین گر نکند شناوری