هر دو گر معجز چرا بر مه کنند افسونگری

وین دو ماری کز بر خورشید روی تو عیان

هر دو را نی حمل بر معجز توان نی ساحری

هردو گر سحر از چه دست مو سویشان در بغل

گر ندیدستی میان آب نیلوفر دمد

بر رخ چون آب او بنگر خط نیلوفری

چون مگم دبتک به سر دارم ز حسرف روز و شب