هنوزش هست در دل شرمساری

به وجد آید ز یاد خدمت او

چنان کز باد سرو جویباری

به راه او اگر جان برفشاند

نهد خاک رهش بر فرق گویا

به سر دارد هوای تاجداری

غرض چون آمد اندر خطه فارس