جبین شستند خوبان خماری

ز صافی آب هرکاریز در جوی

چو در قلب موحد نور باری

تو پنداری دوصد نوبت در آن آب

به جوی آن آب چون می جنبد از باد

سلیمانست گویی در عماری

بدان شش رشته کاریز اندر آویخت