دلش سررشته امیدواری

به جوی آن آب چون می جنبد از باد

سلیمانست گویی در عماری

بدان شش رشته کاریز اندر آویخت

دو زآنهارا به نام شاه فرمود

که سلطانیش خواند و شهریاری

دو دیگر را بنام خواجه عصر