که بر تاریخ آن همت گماری

فرات آسا چوگشت آن آب شیرین

به شهر اندر چو جان در جسم جاری

مرا فرمود قاآنی چه باشد

به تاریخش روان چون آب گفتم

حسین آب فراتی کرد جاری