خلقی ز مومن و مغ رو در تواند که تو

نه مرغ آتش و هست آتش ترا ارمی

چنگی به هیات و هست مر تار تار ترا

از ناله دل زار آهنگ زیر و بمی

بر قبله گاه مغان پیراهن حرمی

چندان که از تو رمد دل همچو صعوه ز باز

تو اژدها صفتش درکشی به دمی