فرداکه آذر و دی افروخت چهره او

کز حلقه حلقه خویش هرگون زنی درمی

گه گه به عارض خویش گر یار کم کندت

غم نیست چون تو شبی در نوبهارکمی

چون من به پیش ملک سر سوده بر قدمی

شاهی که او ز ملوک بر سروری علمست

چونان که در سپهی در برتری علمی