تو تازی خوانی آخر از چه فهم لفظ نتوانی

تراکی گفت پیغمبرکه یاالله کن از بر

ترا گفت از همه بگذر که یاالله را دانی

نگفتت کل شی ء هالک الا وجهه یزدان

تو سر تا پا همه بیمی گرفتار زر و سیمی

ز شوق سیم تسلیمی به نزد عالم فانی

به ذیل قدرت داور تشبث جوی چون حیدر