که در وی چون علی گویم بسی اسرار پنهانی

گر این هشیاری و مستی بود مقصود ازین هستی

خود این هستی بدین پستی به مستی باد ارزانی

شوم زین پس مگر چاه زنخدانی به دست آرم

کس این اسرار را گوید اگر با خواجه اعظم

به شکرخنده گوید تنگدل گشتست قاآنی

بلی چون سینه تنگ آید جنون با دل به جنگ آید