بربسته به طاعت کمر ملک ستانی

نی چون فلکم بخش یکی اسب سبکرو

کز طعنه بدگو ز جهانم به جهانی

تا هست جهان شاه بود شاه و تو پیشش

از حکم ملک هرچه زمینست بگیری

بر روی زمین تا که زمانست بمانی