جهان بان شدی کار یکباره کن

نهانی بدو گفت مهتر پسر

که اکنون به گیتی توی تا جور

مباش ایمن و گنج را چاره کن

چو از تخمه شهریاران کسی

بیاید نمانی تو ایدر بسی

وزان پس چنین گفت کهتر پسر