چون روح روان دربرم نشینی

شاید که بنالم ز سخت جانی

خواهم شبکی بی حضور اغیار

سرمست شوی از می مغانی

وز آب دو رخ آتشم نشانی

گه زلف تو بویم چنان که دانم

گه لعل تو بوسم چنان که دانی