کان چیز که بخشی همان ستانی

ای دوست چو می بگذرد زمانه

آن به که تو با دوست بگذرانی

راحت برسان تا رسی به راحت

با عیش و طرب بگذران جهان را

زان پبش که رخت از جهان جهانی

چون مرگ در آید ز کس نپرسد