همه شب بدی خوردن آیین اوی

چو زرین بدی گوهر آگین بدی

چو هشتاد در پیش و هشتاد پس

پس شمع یاران فریادرس

دل مهتران پرشد ازکین اوی

شب تیره همواره گردان بدی

به پالیزها گر به میدان بدی