نماندش به ایران یکی دوستدار

دل مهتران پرشد ازکین اوی

شب تیره همواره گردان بدی

به پالیزها گر به میدان بدی

شکست اندر آمد به آموزگار

فرایین همان ناجوانمرد گشت

ابی داد و بی بخشش و خورد گشت