به سطح تیره غبرا ز مهر نورانی

ز بخل طعنه نیوشد به گاه بخشش تو

عطای حاتم و انعام معن شیبانی

شعاع نیست که هر لحظه افکند پرتو

کشیده میل به چشم قضاکه تا نکند

به طلعت تو تشبه ز روی نادانی

سموم قهر تو تاثیر مرگ فجاه نهد