محمد خواجه عالم چرغ دوده آدم

بمیرم کاش این هستی به هستی باد ارزانی

اگر پیرایه هستی نبودی ذات پیغمبر

به یک ارزن نیرزیدی جهان باقی و فانی

که سر آفرینش را وجودش کرده برهانی

کمال نور هستی از جمال او بود ورنه

حقایق را بدی همچون شقایق داغ نقصانی