شی اندر سرای ام هانی بود در طاعت

و گر نه پوست کردی بر تنش تا حشر زندانی

بود دارالشفای لطف او را این دو خاصیت

که در وی غم پرستاری نماید درد درمانی

که ناگه جبرییل آمد فرود از عرش ربانی

که ای فهرست هستی ای مهین دیباچه فطرت

به سوی عرش نورانی گرای از فرش ظلمانی