چنین داد پاسخ مرا او را سپاه

چرا شد چنین مغز و دلتان تنگ

همه دیده ها زو شده پر سرشک

جگر پر ز خون شد بباید پزشک

که چون کس نماند از در پیشگاه

نه کس را همی آید از رشک یاد

که پردازدی دل به دین بد نژاد