که اینسو ره ندارد رود اگرکه را نسنبانی

سرش شبری دو بیرون جسته است ازچنبر هستی

پیش آنسوترک زآنجاکه دنیا می شود فانی

بباید کوه را سفتن کزین سو رود یابد ره

وزین سوتر یکی دره است هول انگیز کاندر وی

ز بس ژرفی توانی هفت دریا را بگنجانی

چنان ژرفست کز قعرش ببینی گاو و ماهی را