ز هم نشکافتی تا حشر با آن سخت ارکانی

میان کوه را بشکافت همچون دره یی از هم

دهان بگشادگفتی کوه شه را در ثنا خوانی

تو گویی نام تیغ شه به گوش کوه گفت ارنه

وزین سو دره را سدی گران بربست همچون که

که گویی سد اسکندر بود در سخت بنیانی

مر آن سد را سه ده گز هست بالا و درازایش