گهی در بروگاه بر سرکشید

برانگیخت از جای اسپ سیاه

همی داشت لشکر مر او را نگاه

کمان رابه بازو همی درکشید

به شورش گری تیر بازه ببست

چو شد غرفه پیکانش بگشاد شست

بزد تیر ناگاه بر پشت اوی