ور این مدحت قبول پادشه افتد عجب نبود

گل شیرازگردد غیرت کحل سپاهانی

شهنشاها گر از سر چشمه جودت مدد یابم

به دریای ضمیر من کند هر قطره قطرانی

که بر خوان کمال من کند هر لقمه لقمانی

چو خود بودی محمد مرمرا حسان لقب دادی

عجب نی گر محمد را خوش آید مدح حسانی