سیاوش وش گوی را داده فرمان جهانبانی

به امر شاه و نیرنگ دمور و ریو گرسیوز

گروی از طعمه جانش اجل راکرد مهمانی

کنون کاووس کوسی را نگر کز رافت شامل

وگر گشتاسب شد چندی به روم از بیم لهراسب

شدش آهنگری حرف ز ناهاری و عریانی

به دامان نطعش آویزان و دل چون کوره آتش