به چشم راست بینش روز روشن شام ظلمانی

وزان پس تاخت زی زابل به عزم چالش رستم

ز فکر تاجش اندر سر بسی سودای نفسانی

شد آخر ار خدنگ دال پر آهنین پیکان

کنون گشتاسب فالی بین که رویین تن همالی را

به والا تخت مکنت داده تمکین سلیمانی

کشیدی بر سرش خط خطا کلک قضا صدره