کند هر قطره اش اندر دل اصداف عمانی

تویی کز رشحه ابر کف گوهرفشان تو

بود دامان سائل مخزن یاقوت رمانی

اگر ابر بهار از بحر بذلت آب برگیرد

نیی موسی ولیکن از پی او بار عفریتان

نماید نیزه در دستت به روز رزم ثعبانی

همین فرقست و بس با دست رادت ابر نیسان را