سزد گر روح در جسم عدویت جاودان ماند

که این را قطره باری هست و آن را گوهرافشانی

کجا ادراک هر مدرک کند درک کمال تو

چسان باقل نماید فهم حکمتهای لقمانی

که نگ آمد اجل را زان مخنث روح حیوانی

جهاندارا منستم آن سخن سنج سخن پرور

که از قاآن دورانم لقب گردیده قاآنی