دو چشمش بود درگوهرفشانی

مگر دی با فلک کردی عتابی

که دوش آمد بر من در نهانی

همی گفت و همی هردم ز انجم

که اجداد نظام الملک را من

چه خدمت ها که کردم در جوانی

زحل را هر شبی گفتم که تا صبح