ولی من از در انصاف بی ستیزه جهل

هزار عالم بی منتهاست پنهانی

گمان بری که هستی کران پذیر بود

گر این مسلم هستی به هستی ارزانی

سرایمت سخنی فهم کن به آسانی

کران هستی اگر هستی است چیست سخن

وگر فناست فنا را عدم چرا خوانی