ز چهرشاهد هستی اگر نقاب افتد

وگر فناست فنا را عدم چرا خوانی

چو ملک هستی گردد به نیستی محضور

نکوتر آنکه عنان سوی نیستی رانی

به یکدگر نزنی مژه را ز حیرانی

بر آستانه عشق آن زمان دهندت بار

که بر زمین و زمان آستین برافشانی