باد در دفتر هستی سمت طغرایی

تا کند از مدد غاذیه در فصل بهار

قوه نامیه هر سال چمن پیرایی

رقم نام ترا بر سر منشور خلود

شیوه شعر تو قاآنی سحریست حلال

زانکه گفتن نتوان شعر بدین شیوایی