آب و هوا ز باده کن، باغچه ی نیاز را

خیز و به جلوه آب ده، سرو چمن تراز را

صورت حال چون شود، بر تو عیان که همچو سرو

ناز تو جنبش از قلم ، چهره گشای راز را

آه که طبل جنگ و آن گه به گاه آشتی