عداوت با دل من باد زهر آلود نیشان را

به جز ریش بلا مرهم مبادا ریسه ریشان را

به من بیگانگان را کی دل هم صحبتی ماند

که با من صحبت غم می کند بیگانه خویشان را

دمی صد چشمه هایی ۰۰۰ از دلم سر آمد و شادم