شد اونیز و آن تخت بی شاه ماند

به پنجم شکست اندر آمد به گاه

از آزرم گیتی بی آزرم گشت

پی اختر رفتنش نرم گشت

به کام دل مرد بدخواه ماند

همه کار گردنده چرخ این بود

ز پرورده خویش پرکین بود