ای روی غم سیاه که از شرم گریه ام

تا تیز کرده ای به سیاست نگاه را

صد منت است بر دل عاشق گناه را

بر پشت پا دوخته چشم سیاه را

تلخی به عیش او نرساند ملال من

از ماتم گدا چه زیان عید شاه را