خامی نرفت عرفی و گشتیم بحر و بر

لب تشنگی ز راه دگر برده ایم ما

سود متاع ما چه بود کز دیار عمر

مژگان خشک و دامن تر برده ایم ما

بنشین که آبروی سفر برده ایم ما