دمی که عشق بتازد به قلب ما عرفی

کلاه فخر بلندی ربود پستی ما

ز نیم مستی ما زآن کرشمه می بارد

که چشم شاهد عشق است نیم مستی ما

به تاق عرش نشیند غبار هستی ما