دی پیر مغان گفت دلم سوخت که عرفی

معذور همی دار که در چنگ عقاب است

توفیق بهانه است اگر عازم راهی

بشتاب که سرمایه ی توفیق شباب است

جویای رموز است ولی بیهده یاب است