کز پریشانی فغان از پیر کنعان بر نخاست

بر دل یوسف غمی در کنج زندان بر نخاست

وه که تا لب های من آلوده از افغان نکرد

تشنگی از هر طرف، جویی به حیوان بر نخاست

باغبان عشق با دعوی به رضوان گفت خیز