دلت را به تیمار چندین مبند

ز تیمار گیتی مبر هیچ نام

اگر چرخ گردان کشد زین تو

سرانجام خاکست بالین تو

بس ایمن مشو بر سپهر بلند

که با پیل و با شیربازی کند

چنان دان که از بی نیازی کند