لوح محفوظ نخستین ورق است

گل غم زآتش من می جوشد

شیشه ی دل ز غمش پر عرق است

از کتابی که منش در خواندم

عرفی از عیب تو گفتیم مرنج

هر چه در خق تو گویند حق است