هر کجا بوی گلی باد رساند چمن است

پیر کعنان چمنی گوشه ی بیت الحزن است

هر که از بندگی خویش مرا باز خرد

بنده ی اویم اگر زاهد و گر برهمن است

حد حسن تو به ادراک نشاید دانست