تا طی کنند بی ادبان وادی غرور

از بس که جور کرد به دل غم که آشناست

داغم بهشت صحبت مرهم که آشناست

بیگانگی نموده به محرم که آشناست

گر آشنا کسی است که اهلیت اش نیست

بنما یکی ز مردم عالم که آشناست