هر که خود را دوست می دارد به دشمن دشمن است

گو ز من دل جمع دار آن کس که با من دشمن است

در حصار عافیت بی ذوق را آرام نیست

آن که ذوق فتنه یابد به آهن دشمن است

گوش معزول است در خلوتگه ارباب راز