صحرای محبت که سرابش همه خون است

از صید به خون گشته مپرهیز که صیاد

آرایش فتراک و رکابش همه خون است

آتش چه و سرچشمه کدامست؟ مپرسید

عرفی غم دل باز نپرسی که دل ما

مستی است که در جام جوابش همه خون است