از من کجا به صحبت عرفی سزد که او

سیلاب زهر بر شکن من گذشته است

هر گه که دیده ام گل روی خیال دوست

در رنگ دشمن از نظر من گذشته است

عیبش ز پایه ی هنر من گذشته است