به حوالی تن از شرم نیاید فردا

وه که از دوختن، این چاک گریبان رفته است

این شکافی است که تا دامن ایمان رفته است

جان آن کس که ز هجران تو آسان رفته است

لذتی یافته کام دلم از ناوک او

کز گلوی هوسم چاشنی جان رفته است